Eger 5 agustos 2016ya geri donebilseydim, her seyi geri alirdim. onu ilk gordugum an kacabildigim kadar uzaga kacardim. cok uzun sure onu sevdigimi, unutamadigimi dusundum, yasadigim seyin travma bagi oldugunu farkedemedim. kurban oldugumu anlamak yillarimi aldi. kendimi sucladim, baskalarini sucladim, onun disinda herkesi sucladim. senelerce fiziksel ve duygusal olarak suistimal ettigini anlamadim.

buyurken kucuk bir cevrem vardi, bir fanus icinde yetistim. onun gibi bir insanin var olabilecegini hic tahmin bile edemezdim. tanistigimiz gun asik olmus bana oyle soylemisti. 17 yasindaki ogrencisine ilk goruste asik olmus. o seneyi beni kendisine asik etmeye calismakla gecirdi. kucuk adimlarla ilerledi, bogulmaya baslayana kadar ne kadar derine gittigimi farketmedim.

beni hic sevmemis. orta yas krizini atlatmak icin kullanmis. eski sevgilisini tekrar yasamak icin kullanmis. acinasi hayatindan uzaklasabilmek icin kullanmis. kendisi bir subyanci hatta pedofiliymis, farkedemedim. yasadigimiz seyin ask oldugunu birbirimiz icin yaratildigimizi dusunmekle mesguldum. her hareketine bahane buldum. bana bagiriyordu cunku stresliydi, bana hakaret ediyordu cunku kaybetmekten korkuyordu, bana yalanlar soyluyordu cunku elinden baska turlusu gelmiyordu. cocuktum, gercekte kim oldugunu goremedim. simdi geri donebilsem, tek kelime dahi etmezdim ona.

beni sonsuza dek yaralamasina izin verdigim icin cok kiziyorum kendime. baskalarina da bana yasattiklarini yasatmasindan cok korkuyorum. onca zavalli hic bir seyden haberi olmayan 17 yasindaki genc kizlari dusunuyorum ve cok korkuyorum. kendi hayatimi da yerle bir edecegi icin hic bir sey soyleyemeyen bir korkagim ben. bu vicdan azabi beni mahvediyor. onu taniyorum, aynisini benden oncekilere de yaptigini benden sonrakilere de yapacagini biliyorum. ben engel olmasaydim bana cok daha buyuk zararlar verecegini de biliyorum.

insanlar biliyordu. kimse hicbir sey yapmadi. karisi beni ondan uzak tutmaya calisti, onu benden degil. annem suphelendi gormemezlikten geldi belki de kizina yakistirmadi inanmak istemedi. onun arkadaslari biliyordu galiba arkadaslari kendisinden 13 yas kucuk bir kizi tavladigi icin gururlandilar. baska ogretmenlerim de supheleniyordu ama belki de konduramadilar yakin arkadaslarina.

ve ben cok korkuyorum. benim yuzumden ben sustugum icin baskalari da ayni seyleri yasiyor diye cok korkuyorum. her seyi onun yanina biraktigim icin cok pismanim. her sey icin cok pismanim.

1

kaybettim. ona soylemeyi dusunmuyorum. benden isteyecegi hicbir sey beni mutlu etmeyecek. cok gec kaldi. 1.5 sene kadar. 2020de beni secmedi. 2021de beni secmedi. 2022de beni secmedi. ben artik kendimi seciyorum. keske bu kadar beklemeseydim kendimi secmek icin. keske bu kadar kolay affetmesem, unutmasam. kendimi suclayip durdum ne kadar komik. yaptigi seylerin nedenini ben olarak gordum hep. ben boyle yaptigim icin oyle yapti; ama hayir, o oyle yapmak istedigi icin oyle yapti. beni sevmek zorunda degil benimle birlikte olmak zorunda degil ama benimle oynamamaliydi. surekli lafi cevirip cevirip beni sevdigine getirdi. gitmemem icin oyunlar.. bunu gordugum icin kendi deluzyonlarimdan ciktigim icin mutlu olmaliyim. icimde derinlerde bir yerde ona haber vermek istiyorum. kendime engel olacagim. ona haber vermeyecegim, ders calisacagim ve her seyi geride birakacagim. ne oldugumuz icin onemli degil bu tarz saygisizligi kabul edemem. birini ya seversin ya da sevmezsin, beni sevmedigine gore oyun bitti. onun icin bahane uretmeme gerek yok artik. yaklasik 9 gun sonra durumuma gore haber verecegim ve bitecek. bitecek. bitti.

3

dun gece bissuru ruya gordum cok huzursuzdum, hepsinin sonunda uyandim. eger sansliysam herhangi bir ertelenme olmazsa son 3 gun. sonra bitecek ben ozgur olacagim, ne mutlu bana. sevgimin uzerimde biraktigi etki bile azaldi sanki, uzulmek icin kendime zaman vermek iyi fikirmis. cabuk gelsin diye surekli uyuyorum bu biraz utanc verici. ne olacagini daha dogrusu ne olmayacagini coktan biliyorum ama bir umut. bittigini biliyorum, bitmesini istiyorum sadece icimde derinlerde beni dinlemeyen minicik bir parca var. az kaldi.

8

aklimla kalbimle degil egomla dusunuyordum. egom onun da beni istemesini istiyor bu yuzden kendince bahaneler uretiyor, senaryolar hazirliyor. yaptigi herhangi bir davranisin altina yatan neden var ya da yok hic onemli degil. artik analiz etmiyorum, davranislari benim hakkimda ne hissettigini gosteriyor daha fazlasina luzum yok.

onu sevdigimi soyledim, beni sevdigini soylemedi yani beni sevmiyor.

kendisinin de ciddi iliskiye hazir olmadigini soyleyip uzerine iki farkli kizla sevgili oldu yani sadece benimle bir iliski istemiyordu baskalariyla sorun yok.

bana iltifat etmiyordu yani iltifata deger bulmuyordu.

yakinlastiktan sonra beni aramiyordu yani gorusmek istemiyordu.

yasananlara ragmen arkadas kalmaya calisti yani benim nasil hissettigim umurunda degil.

benimle hala konusmak istedi yani beni yedek kulubesinde tutmak cepte tutmak istedi bir gun hazir olursa diye.

sarhosken korktugunu soyledi yani korkak.

ugruna sarkilar dinledigi agladigi yasini tuttugu kizin ben oldugumu soylemedi yani ben degilim.

bugun ona selam vermemi bekledi yani aylarca yaptigi yatirimin bosa gitmesini istemedi.

onun twin flameim olmadigini, benim bpd onun npd oldugu icin aramiza cekim oldugunu kabul etmem lazim.

onu m e benzeterek kendimi kandirdigimi, gercekten benzemesinin de bunun karmik iliski oldugunu gosterdigini ve karmik dongulerin kirilmasi gerektigini kabul etmeliyim.

neden onu seviyorum?

1.twin flameim oldugunu dusundugum icin onu sevmeyi kabul etmem gerekiyormusum gibi hissettim, sanki onu sevmeden oldugu gibi kabul etmeden kendimi de sevemezmisim gibi. ama biz bir degiliz. ayni clusterin iki farkli hastaligindan muzdarip oldugumuz icin bazi ortak ozelliklerimiz var, geri kalanini da o aynaliyor.

2. onu m e benzettim veya benzetmek istedim. alim ile ikinci bir sansim olacagini dusundum. aslinda ne aliyi seviyorum ne de onu. sadece icimde kocaman bir sevgi var kalbimde kocaman bir bosluk var ve onu doldurmaya calisiyorum.

3. dizi izleye izleye kafayi yedim ve bizim blair/chuck oldugumuza inandim. bu yeterince self explanatory.

4. karakterini sevmiyorum. normale gore nispeten kotu bir cocukluk gecirdigi icin sempati duyuyorum. iyi bir arkadas degil, iyi bir sevgili degil. hayatinda clublamaktan baska dogru duzgun bir sey yok.

5. onun icin ozel oldugumu, bana farkli oldugunu sandim ama degilim. geri kalan 30 kizdan farkim yok. kalite acisindan var tabi ve onun kaybi acisindan. ama kendisi bunlari algilayabilecek biri degil.

6. en buyuk neden de bu sanirim. beni sevdigini sandim. entellektuel seviyede uyumlu oldugumuz icin ten uyumumuz oldugu icin eger beni seviyorsa bu birlikte olmamiz icin yeterli sandim. hep imali sozler soyledigi icin beni sevdigini dusundum. seviyor ama ben ona kotu davrandigim icin itiraf edemiyor dedim hep kendi kendime.

7. dopamine rusha tutuldum sanirim. yanindayken mutlu degilim stabilim. beni guvende hissettirmiyor. kendisine guvenemeyecegimi biliyorum. sadece iliskide beni aldatir guvensizligi de degil bu. kotu olsam yanimda durmaz. dussem benimle yerde uzanmaz. ihtiyac duydugum, istedigim ilgi alaka sevgiyi bana gostermez. cunku bu kadar o. ondan fazlasini bekleyerek ben yanlis yaptim. fazlasi yok ki. onu oldugundan farkli biri gorerek oyle yapmaya calisarak ben hata ettim.

son 8 gun.

9

Bunun M ile yeni bir sans oldugunu dusundum, evren bana askimi geri gonderdi sandim bir sure. belki de bu karmik donguden kurtulmam icindi, bir testti. gectim mi kaldim mi bilmiyorum. eger evren bana askimi geri gonderdiyse o zaman M ben oluyorum sanirim o seva. karmik dongumden kurtulmam icinse eger bu sefer dogru kararlari vermem lazim cunku ayni travmalari tekrar yasayamam. son 9 gun. neredeyse bitti.

13

it is sad. he loves me but he doesnt have the balls to admit it, even to himself maybe. why do I go for cowards? he is so afraid of anything real that is why he pushes me away every single time. and now I think he pushed me too far. i am at the limit of my patience. 13 more days. then I am done waiting on cowards. am I even moving forward? 5 year passed by and now I am waiting on a different coward.

i hope I can live enough to see a day which I end up a man who is both emotionally available, mature and brave.. a girl can dream

not healing journal #1 -18

i play this certain scenario in my head. after internal medicine scores come up, he asks me to meet up. he won. i go to his place and there are rose petals and candles everywhere. because he won he can ask me for anything and he asks me to be his girlfriend.

it wont come true, I am pretty sure he is already fucking other people. maybe I got it all wrong, maybe he never wanted a relationship with me and I was so delusional and narcissist to see that. i have the exam next week and a week after that scores will be up.

or I win but I don’t initiate contact, he does. i ask him to tell if he loves me or not. if he does love me we can make it work both of us. if he doesn’t he should let me go once and for all.

as you can see there are two outcomes; he wins or i win. either way he needs to contact me first because i wont. i already told him my feelings there is nothing more i can do for him.

and still, so stupidly i believe he loves me.. he loves me but he is an idiot, he loves me but he is a coward, he loves me but he doesn’t know what he is doing. i still make excuses for him and i still talk to him in my head.

i cant wait for this next 18 days to be over so i can finally get my answer.

healing journal #1

i tried everything to be with A and when we were finally together it traumatized me. it traumatized me so bad that i needed 3 different kind of medication to get me through the day. sometimes the thing you want is not the thing you need or not the thing what is good for you. i think i am protected in some way. it ended, probably for the best. i don’t mourn him, i mourn the love i had for him. i ask the question why not me? and the answer is god, my higher self, universe or whatever is protecting me from another traumatizing mess. i am proud of myself for loving someone without it being returned. soon i will be able to let go of any expectations i have. 19 more days. then it will be over, maybe not for good, but i will heal.

klise affirmationlar ile iyilesmek

kendime yas tutmak icin zaman verdim. su akar yolunu bulur, hayirlisi neyse o olsun dusunceleri ile kendimi fazla dusunmekten alikoymaya calisiyorum. aci gercekleri kabul etmek zor. 20 gun sonra bunlari kabul edecegim. kendimi kandirmadan olaylari oldugu gibi gorecegim, az kaldi. sadece biraz zamana ihtiyacim var, elimde olmadan ona da zaman veriyorum. bir umut diyebilir miyiz? sonrasi icin yapacak hicbir sey yok. yenilgiyi kabul edip “sevgimi kalbime gomup” yoluma devam edecegim. gercekten iyilesiyorum gibi.

blessing in disguise

ilk bakista lanetlendigimi sandigim durum aslinda benim icin bir lutufmus. lanetimi/lutufumu her gordugumde her sey farkli olsaydi bile birlikte olamayacagimizi anliyorum. bambaska sartlarda tanissak bile birlikte olamazmisiz, birbirimizi cok sevsek bile.

bir yandan da ne kadar degistigimi goruyorum. simdi tanissam onunla birlikte olamazdim onu farkediyorum. bu degisiminin iyi veya kotu oldugu konusunda tam bir kaniya varabilmis degilim.

degismisim, buyumusum, onun sevgilisi olan kizdan cok farkliyim simdi. yeni bir update gelene kadar en yeni surum bu. ve ben bu kisiyi 5 yil once olan kisiden daha cok seviyorum. self-made.

bu durumu lutuf olarak kabul edecegim cunku onu her gordugumde aslini biraz daha unutuyorum. son kez gormek isterdim belki de. gozlerinin icine bakip onu sevmemek iste tam iyilesme bu olurdu.